De ontmoeting tussen het klassiek ensemble en een Kaskawina formatie al La Rouge is de eerste editie van Wereldberoemd in Amsterdam; een serie concerten waarbij een gerenommeerd westers klassiek ensemble kennis maakt met Amsterdamse musici en bands uit breed vertegenwoordigde niet-westerse genres.

Deze Amsterdamse musici en bands hebben vaak een grote aanhang onder een specifiek publiek, maar zijn bij de grote concertzalen nog niet ontdekt.

La Rouge werd bijna 20 jaar geleden opgericht door een groep 11 en 12 jarige zangers en percussionisten die de Surinaamse Kaseko en Kawina een nieuw en jong geluid wilden geven. Kawina is akoestische Afro-Surinaamse drummuziek wat sterk gebaseerd is op de winti muziek. Kaseko is de populaire ‘stadse’ variant waar ook Kawina, Calypso, merengue en jazz elementen in de bespeuren zijn. Een mix tussen Kaseko en Kawina is Kaskawina of Kaskawi. La Rouge is inmiddels een begrip en leading in de Nederlandse Surinaamse muziekscene.

Het Sweelinck Orkest werd opgericht in 1878 en is daarmee het oudste symfonieorkest van Amsterdam. De concerten vinden plaats op toplocaties zowel in Amsterdam (Concertgebouw, Beurs van Berlage) als daarbuiten (Geertekerk, Utrecht).

La Rouge Meets het Sweelinck Orkest is een bijzonder boeiende, maar gezonde clash tussen culturen in Amsterdam.

Voor meer informatie:
www.breathing.nl

http://www.concertgebouw.nl/

De presentatie is in handen van Tanja Jadnanansing & Glenn Codfried.

DOE MEE MET DE TRIBUTE 2 SURIPOP BATTLE EN MAAK KANS OP SURIPOP AWARD.

Stuur per Mp3 een demo van jouw versie van een Suripop lied in voor 20 maart 2011 naar suripop@breathing.nl. Vermeld in de mail je naam, leeftijd, telefoonnummer en waarom je voor dit Suripop lied hebt gekozen.

Datum: 26 & 27 Maart.
Tijd: 19.30 tot 23.00 uur
Lokatie: Pathe Arena, Amsterdam Zuidoost.

Voorverkoop: Digicolors
Bijlmerdreef 310B
1102 AB AMSTERDAM
(pal tegenover het stadsdeelkantoor)
T: 020 – 6250 664

Informatie en vragen: info@breathing.nl

Aanvang concert: 20.15
Aanvang suikerfeest voorprogramma: 19.00
Entree: 12,50 inclusief consumpties en voorprogramma
Kaartverkoop via www.meervaart.nl

Stella ontvangt South East Jazz Award 2010 van Urwin Vyent

South East Jazz begon in de warme zon met een gezapig publiek dat de eerste uren nodig had om te acclimatiseren, maar loos ging het bij pianist Michiel Borstlap en band, die voor ruig en funky repertoire hadden gekozen met gierende gitaar, beukende drumsalvo’s en pittig trompet?geschal.

Onderwijl streden op het andere podium vier beginnende zangeressen en een zanger om de South East Jazz Award, goed voor een optreden op het festival van volgend jaar. Stella won met haar versie van Summertime, vanwege haar ‘uitstraling’, ‘mooie warme stem’ en ‘spel met het volume’. Aldus de jury, bestaande uit:

Urwin Vyent(wethouder Cultuur Zuidoost),

voorzitter jury South East Jazz award 2010

Roland Heijnen, Pantar Amsterdam

Roland Heijnen (dir. Pantar Amsterdam) en

Rebecca Lobry, South East Jazz Award

Rebecca Lobry (zangeres en vocal coach).

Terwijl een massa van ruim vijfhonderd mensen zich heen en weer bewoog tussen de twee podia op het erf van Boerderij Langerlust, graasden de schapen in de omliggende weiden onverstoorbaar door. Een kudde paarden zette het zo nu en dan op een draven. De wieken van de molen bij de buren draaide soms precies mee op de maat van de muziek.

Afgelopen zaterdag had de tweede editie van het South East Jazz Festival plaats in de Bijlmer op een wel heel pittoreske locatie. Het bed van aardbeien in de moestuin heeft wat schade opgelopen doordat het Swing Stage daar met de poten was ingezet, en er waren wat problemen met stroom. Maar verder was het een prachtige dag.

De organisatie was in de handen van Pantar, een zorginstelling die mensen ‘met een grote afstand tot de arbeidsmarkt’ helpt om aan de slag te gaan. Dankzij een aantal jazzliefhebbers binnen Pantar doet Boerderij Langerlust nu niet alleendienst als leer-werkbedrijf, maar jaarlijks ook als festivallocatie.

Marcel La Rose, stadsdeelvoorzitter van Zuidoost, stak zijn trots bij de officiële opening, rond vier uur in de middag, niet onder stoelen of banken. Begrijpelijk; het programma was van hoge kwaliteit, de catering draaide voortreffelijk, en de presentatie was in handen van de professionals Sylvana Simons en Co de Kloet.

Misschien had alleen de opkomst wat groter mogen zijn. Dan hadden de leden van de Fra Fra Sound die het spits afbeten misschien iets meer respons gehad. Nu genoten maar een stuk of veertig mensen van hun vurige Afro-Caribenjazz en dat terwijl de band een thuiswedstrijd speelde: dertig jaar geleden werd hij in de Bijlmer opgericht.

Tijdens het concert van zangeres Renske Taminiau waren de meeste bezoekers bezig aan hun avondeten. Dat was wel goed getimed, want haar liedjes zijn overwegend ingetogen, mooi gefraseerd, zuiver van toon, maar ook een tikje saai. ”Ik schrijf meestal geen ballenliedjes,” zei ze zelf. En daarmee doelde ze niet op muziek voor leden van het studentencorps.

De Turkse zangeres Esra Dalfidan toonde meer hartstocht. Ze zong de Balkanblues in prachtige duetten met basklarinettist Tobias Klein en toetsenist Franz von Chossy.

Maar loos ging het pas bij pianist Michiel Borstlap en band, die voor ruig en funky repertoire hadden gekozen met gierende gitaar, beukende drumsalvo’s en pittig trompet?geschal. Onderwijl streden op het andere podium vier beginnende zangeressen en een zanger om de South East Jazz Award, goed voor een optreden op het festival van volgend jaar. Stella won met haar versie van Summertime, vanwege haar ‘uitstraling’, ‘mooie warme stem’ en ‘spel met het volume’.
De band Sinas beukte het luie zweet eruit. Met twee percussionisten, drums, trompet, sax, toetsen en gitaar eindigde de band zijn set met een nummer dat deed denken aan een Formule 1-race, compleet met pitsstop en pitspoezen. Ronald Snijders, de man die de dwarsfluit heeft bevrijd van zijn suffe imago, maakte gebruik van de ontstane feeststemming. Het zwarte deel van het publiek zong sommige van zijn nummers uit volle borst mee.

Het Benjamin Herman Quartet deed het licht uit op het ene podium na een verbluffende set. Carlo de Wijs ging uit zijn dak op zijn hammondorgel tijdens het nummer Cookin’ for Jimmy met zalig vette, voluptueuze, rauwe klankscheuten. Gitarist Jesse van Ruller speelde een solo, waarmee hij tot onder de huid drong. En Benjamin Herman lijkt met ieder optreden nog beter te worden, elke noot is raak.

Op het andere podium sloot Neco Novellas en band af. De zanger en gitarist uit Mozambique kondigde zijn slotnummer aan met de waarschuwing dat mensen zouden gaan dansen. Hij kreeg gelijk. (MAARTJE VAN BREEJEN/PAROOL)