Qsign is een professionele Caribisch band die onder leiding staat van de ex-drummer van Orquesta Pegasaya, Lim Rosinda.

Sinds haar oprichting in juni 2002 heeft de muziekgroep ontzettend veel onrust weten te veroorzaken met haar muzikaal niveau . Het is dan ook geen toeval dat Qsign op het moment behoort tot een van de beste caribisch bands.

Qsign bestaat uit 14 getalenteerde muzikanten die ieder hun sporen hebben verdiend in de Caribische muziekwereld. Qsign brengt Kadans, Zouk, Ritmo kombina en Merenque.

Door de enorme muzikale ervaring en bagage van de muzikanten is Qsign daar die laatste zaterdag van november 2005

Een ‘feel good expierence’. Zo mag je luisteren naar de muziek van Orange Grove noemen. De vijf bandleden zijn afkomstig van St. Maarten, Curacao en Suriname. Ze vonden elkaar in Rotterdam waar twee leden ook zijn opgegroeid. De overzeese invloeden hebben een positieve upbeat, reggae-sound als resultaat. Hun muziek is een mengeling van reggae, ska, rap en rock. Dit gecombineerd met de rauwe stem van leadsinger Michael Maidwell maakt Orange Grove een reggae-band met een scherp randje. Binnenkort duiken de jongens de studio in om hun debuutsingle ‘Cryin’ for wat you don’t got’ op te nemen. Hiermee willen ze de Nederlandse mainstream-markt veroveren. Over een paar maanden zullen we dus ongetwijfeld meer horen van Orange Grove.
door: Lorraine Marlisa

Bezoek voor meer info over Orange Grove www.orangegrove.nl

Als verrassing, zo is de Kaskawi-band Ondrofeni ontstaan op tien oktober 1993. Met een onverwacht optreden luisterden zes jongens een feestje op. Slechts met wat stokken en dozen. Deze zijn inmiddels verruild voor ‘echte’ instrumenten en de groep is uitgebreid van zes tot 15 man. De jongens in de leeftijd van 12 tot 15 jaar moesten alles nog ‘ondervinden’ met weinig geld en andere middelen. Vandaar Ondrofeni.
Ze ondervond en haalde in 1994 de finale van Kunstbende van de stichting BZO. Zo kwam ze op grote podia’s terecht zoals die van het Dunia Festival, het Kwakoe Festival, de Uitmarkt en zelfs het North Sea Jazz Festival. De televisie kon hun opzwepende geluid ook gebruiken in Wie van de drie, Bradaz, Het Klokhuis, Sahbie en Kardes en in programma’s van de NPS. Ondrofeni werd nog serieuzer en toerde met percussionist Nippy Noya. Zo speelde ze onder meer voor Mandela, Clinton en Kofi Annan tijdens een optreden voor UNESCO. Dat neemt niet weg dat  Ondrofeni nu de verjaardags- en bruiloftsfeestjes links laat liggen want daar zijn ze nog altijd te vinden.
door: Lorraine Marlisa

Het is even opletten bij OG Explosion ofwel Original Explosion. Deze Surinaamse muziekformatie is in 2000 geboren uit de band Explosion maar door meningsverschillen splitste een deel zich af en ging onder leiding van de bangie-spelende Dwight verder onder de naam OG Explosion. Haal ze dus niet door elkaar. De achttienkoppige band maakte vijf cd’s: ‘Wi Dolo’, ‘Oen Ben De Bifo’, ‘Summertime’, de live-cd ‘Dirty Dancing’ en ‘Speciaal Verzoek’ . Met hun opzwepende Kaskawi muziek is OG Explosion een graag geziene gast op Surinaamse feesten waar de muziek al lang niet meer als bar-bari (herrie) of broko-blik (gebroken blik) wordt ervaren. Nee, net als de getalenteerde muzikanten van OG Explosion weet men daar dat het maken van Kaskawi een goed gehoor vergt en daarbij een flinke dosis gevoel voor ritme. En dat ritmegevoel brengen ze maar al te graag over.
door: Lorraine Marlisa

Het was een groepje jongens dat liever musiceerde dan op straat rondhing zoals veel leeftijdgenoten deden. Met hun Antilliaanse Ritmo Combina-muziek maakten ze Buurtcentrum Stash in Amsterdam Zuidoost onveilig. Daar hielden ze jamsessies die de nodige belangstelling trokken. Na vele verzoeken om op te treden, werd hun speelsheid verruilt voor serieuze inzet. De groep werd steeds groter en na de nodige verschuivingen bleven er tien jongens over, variërend in de leeftijd van 15 tot en met 20 jaar. Tegenwoordig gaan ze als No Fear door het leven. En hebben ze onder meer opgetreden op het Kwakoe Zomerfestival en tijdens de Carnaval Jump bij de Arena Boulevard. Maar ze willen meer zijn dan louter muziek. No Fear wil laten zien dat er een lichtpunt is in de probleemsituatie met Antilliaanse jongeren in Nederland. Dat het mogelijk is om je vrije tijd zo te besteden dat het vruchten afwerpt. Daar zijn ze immers zelf een voorbeeld van.
door: Lorraine Marlisa

Geboren en opgegroeid in een muzikale familie in Maputo, Mozambique, worden Neco en zijn broers en zusters geconfronteerd met muziek en dans vanaf hun jongste jaren. Later raken ze ook bekend met muziek van andere stammen en met westerse muziek als gevolg van hun activiteiten voor en in de katholieke kerk. Neco vertelt met een big smile dat hij s’ochtends optreedt in de kerk en s’middags de voodoo rituelen van zijn grootmoeder muzikaal begeleid. Al deze invloeden leiden tot een stijl die ze zelf omschrijven als “Novellas music for the world”.

Na een succesvolle start in Mozambique kan Neco een studiebeurs krijgen en studeert hij klassieke zang en gitaar aan het conservatorium van Lissabon, Portugal. Hoewel zijn hart bij de geïmproviseerde muziek en pop ligt, is er geen andere optie in Lissabon om klassieke zang te studeren. Zijn broers gitarist Nello en bassist Isildo spelen lange tijd met diverse topmuzikanten in Zuid Afrika.

In 2003 kan Neco via een bevriende wateringenieur van de NOVIB een studieplaats op het conservatorium van Rotterdam krijgen, alwaar hij nu nog studeert. Neco’s veelzijdigheid komt ook hier naar voren als hem gevraagd wordt de filmscore te schrijven voor een Nederlandse film, DE GRIJNS, nu te zien op het Rotterdams filmfestival. Het lukt in 2005 om ook de broers naar Nederland te krijgen en Neco Novellas kan nu van hieruit opereren. Onder productionele leiding van Attie Bauw ( The Nits, The Scorpions, Ellen ten Damme, Yulduz Usmanova) wordt begin februari begonnen met de opnames van het eerste Neco Novellas album

Coming from a very musical family it was only logical that Musiex would end up in the music scene as well. After a 2 year musical theatre education she decided to focus more on music, especially Soul, so she recorded a demo and a few years later she’s done different recordings, collaborations and gigs. This young female has been singing in Funk/Soul/Hiphop bands such as Gotcha!, Nicotine, Benny Sings and even performed with George Clinton. Now she’s recording the demo for her own Soul band Talking Loud.

Twee top choreografen richtten in 2003 samen de dansschool Moves Dancewarehouse op.
Marcel Barret heeft daarvoor met via de “MTV Swatch Tour” in elf landen opgetreden met o.a. Latoya Jackson.
Gerald van Windt heeft als choreograaf en en regisseur gewerkt met artiesten als LL Cool J, Lionel Richie en René Froger.
Vanaf 2003 hebben ze o.a. de choreografie van Idols, Re-Play en Chipz verzorgt. Ze geven nationale en internationale workshops en hebben gewerkt met DJ Chuckie (Top of the Pops) en Mariah Carey.
Wees gewaarschuwd want op The Best of Breathing Bijlmer zien we vier formaties van Moves die je geheid op de dansvloer sleuren.

Mitchell was er al vroeg bij. Op jonge leeftijd eerst als danser van de succesvolle dansgroep Touch of Class met wie hij een aantal jaar door Europa toerde. Om in 1996 voor zijn ware passie te kiezen: de muziek. Niet voor niets want Mitchell is gezegend met een buitengewoon prachtige, warme stem. En weer was hij er vroeg bij want als een van de zangers van de band Chosen for Soul pionierde hij met R&B van eigen bodem. Net als de dames van Dignity (met onder meer Edsilia Rombley) met wie hij deelnam aan de geruchtmakende Urbantour in 1997. Het leverde zijn band een nominatie voor de allereerste Best Dutch R&B Award van de Nederlandse Popstichting op. In dat jaar maakte hij ook de overstap naar Arnhemsgewijs waarmee hij zich waagde aan Nederlandstalige R&B. De band verwierf grote bekendheid en in 1998 werd deze genomineerd voor een heuse Edison Award. Datzelfde jaar won Arnhemsgewijs zowel de TMF Best Dutch R&B Award als de Hitkrant Award. In 2000 verliet Mitchell Arnhemsgewijs om zich bezig te houden met studiowerk voor onder meer The Proov, Tasha’s World, The Sun Club, Mr. Philips en Soul Planet. Buiten de studio was hij live te horen in voorprogramma’s van Amerikaanse acts als 112, Jagged Edge en Ruff Ends. En in Suriname scoorde hij een dikke nummer 1 hit met ’5 minuten’. Mitchell is nu weer de studio ingedoken. Dit keer om een nieuw album in elkaar te zetten en daarmee ‘is hij klaar om ieders hart opnieuw te veroveren’.
door: Lorraine Marlisa

Ik ben geboren als Michelle Teri Robin Douthit op 28 Augustus 1966 in Winston-Salem North Carolina. Op de tedere leeftijd van 10 maanden verhuisde mijn moeder en ik naar de stad New York. Opgegroeid met de kerk begon ik met 4 jaar oud te zingen en werd lid van mij eerste groep op 5 jarige leeftijd. Zij werden genoemd ‘The Mission of Love’. Mijn tante Theresa was de eerste die mijn talenten opmerkten. Zij stimuleerde mij om alles mogelijk te maken. Het was niet alleen het zingen en dansen. Haar doel was ervoor te zorgen dat ik alround werd gemaakt.

Ik kwam in 1994 naar Nederland om met Stardust Theatre Productions te werken. Onze eerste show was ‘The Sound of Motown’. Dit zou het begin zijn van iets magisch.
Ik had een sterk verlangen om bij mijn wortels terug te komen zodoende richtte ik mijn eigen Gospelgroep op met de naam ‘The Sounds of Faith.’ Dit was mijn manier om trouw aan mijzelf te blijven.

Terug in de States was David geen vreemdeling op het podium. Zij heeft de kans gehad om als background vocalist te zingen bij Diana Ross en Michael Bolton.
Een van Michelle haar grootste passie op dit moment is radio. Zij is de schepper en host van één van de heetste nieuwe muziekprogramma’s. Inspirational Radio & Inspiration Grooves. Beide programma’s zijn genomineerd in de categorie: Het Beste nieuwe programma bij Salto.

Toen een schrijver voor de Telegraaf schreef over ‘Kleine vrouw met de grote mond’ Maakte hij echt een understatement… David is een kracht die je niet kunt berekenen.
Dus hou je vast want het beste moet nog komen.